Arayın, Yeşil Hayatı Tarayın...
29/09/2012
Şişeler, Lastikler... Daha Neler Neler
Geri dönüşümde sınır tanımayan ülkeler hepimize örnek olurken, küçük adımlarla büyük etkiler yaratacak projeler aslında o kadar uzağımızda değil. Gelin bugün kullanım fazlası ekmeklerin, atık yağların, ömrünü tamamlamış lastiklerin, cam şişelerin ve plastik poşetlerin ne gibi projelerle yeninden değerlendirildiklerine, bazısı için “çöp” olan bu maddelerin başkalarının hayatını nasıl değiştirdiğine daha yakından bakalım.
Örneğin Giresun Belediyesi halkı sadece ihtiyacı olduğu kadar ekmek almaya teşvik etmenin yanında, kentin belirli bölgelerine yerleştirdiği ekmek toplama kutuları sayesinde israfın önlenmesinin önüne geçmekle kalmıyor, bayat ekmekleri ihtiyaç duyan hayvanların tüketimine sunuyor. Halkın da projeyi sahiplenmesi ile ekmeklerin çöpe gitmesi önlendi ve bayat ekmeklerin değerlendirileceği bir platform oluşturuldu. Benzeri bir projeden yararlabilecek hayvan barınakları ve hayvan yetiştiren halkın ülkemizde de var olduğu kesin.
Kullanım sonucu atık halini alan yağların çevre için büyük bir tehlike oluşturduğunu daha önce birçok kez belirtmiştik:1 litre atık yağ 1 milyon metreküp deniz suyunu kirletiyor! Bunun farkında olan Türkiye Çevre Yönetimi, 2005 yılında geçerli olan Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında, marketler, alışveriş merkezleri, ve parklara yerleştirilecek atık yağ toplama cihazlarında kullanılmış bitkisel yağların toplanmasını sağlayacak. Yönetmeliğin çıktığı 2005 yılında 1000 ton civarı olan toplanan atık yağ miktarının bugün 10 bin tonu geçmesine rağmen bu miktar üretilen yağın sadece yüzde on (10%)’una denk geldiği için yeterli bulunmuyor. Esas olarak hazır yemek zincirinde büyük etki yaratabilecek olan bu girişim, özellikle kullanılmış yağda bulunan ve kanserojen etkisi olduğu bilinen polar madde oranını ülke genelindeki yüzde seksen beş (85%)’ten Avrupa’daki yüzde yirmi dört (24%) oranına indirmeyi amaçlıyor. Bitkisel Yağ Sanayicileri Derneği’nin toplamayı planladığı atık yağlar nüfusun yoğun olduğu noktalara yerleştirilecek toplama cihazlarında bir araya getirilerek bu yağların lavabolara dökülerek su kaynaklarını kirletmesinin önüne geçilecek. Bu sayede 2016 yılına kadar 20-30 bin ton atık yağın toplanması bekleniyor.
Atık yağ toplamada alkışlanılacak bir girişim de Çorum muhtarlıkları ve Çorum’da kimya hocası olarak görev yapan Erol Tonga’dan geldi. Tonga’nın fikrinden geliştirilen ve bugün Avrupa’ya da ihraç edilen Bitkisel Atık Yağ Toplama (BAYTOM) makineleri gelecek nesillere daha yaşanılabilir bir dünya bırakmak için kullanıma koyuldu. Bölgedeki tüm muhtarlıklara dağıtılan makineler sayesinde evlerinde atık yağ biriktiren halk, yağları bu makinelere bırakabiliyor. Bu şekilde toplanan atık yağlar biyogaz üretiminde kullanılmak üzere değerlendiriliyor.
Özellikle uzun yola çıkmadan dikkat edilmesi gerekilen bir nokta lastiklerin kalitesi ve gerekli güveni sağlayabilmeleri için düzenli kontrollerden geçmeleri. Türkiye Lastik Sanayicileri Derneği (LASDER), diş derinliği 1.6 mm’nin altına düşen ömrününü tamamlamış lastik (ÖTL)’leri toplayarak çevre ve ülke ekonomisine geri kazandırılmalarını sağlıyor. Bunu gerçekleştirmek için sürücülerin eski lastiklerini yeni lastik aldıkları yerlere bırakmaları yeterli. Geleceğe giden yolda daha aydınlık ve yeşil bir ülke yaratmayı hedefleyen LASDER, 2012 yılı toplama hedeflerine Temmuz ayı sonuna kadar topladığı 66 bin ton ÖTL sayesinde hızla ulaşıyor. Toplanan miktarın yüzde seksen (80%)’i malzeme geri kazanım sektörüne, yüzde yirmi (20%)’si ise enerji geri dönüşüm sektörüne yöneltiliyor.
Genelde etrafa atılı olarak gördüğümüz soda şişelerinin biraz çabayla gayet göz alıcı hediyelik eşyalara dönüşebileceğini hiç düşündünüz mü? Yaşadıkları yerlerde biriken atıklardan yararlanmayı başaran Amasyalı bayanlar, kullanılmış cam şişeleri yüksek dereceli fırınlarda eriterek düzleştirdikten sonra üzerine kentle özdeşleşmiş motifleri işleyerek bu malzemeleri yeniden değerlendiriyor. Bu sayede cam füzyon çalışmaları aracılığı ile atık maddelerin geri kazanımı mümkün kılınıyor, hem çevreye hem de bu el yapımı ürünler yabancı turistler tarafından büyük ilgi gördüğü için turizme de katkı sağlanılyor.
Şehir ve çevresindeki yaşam alanlarının atıkların toplandığı çöplüklerde esas sorunlardan biri bu çöplerin oluşturduğu, karbondioksitten 21 kat daha zararlı olan metan gazı. Ancak artık organik atıklardan elektrik ve ısı enerjisi üretmek mümkün. Her ne kadar da kısmen enerjiye dönüştürülebilse de, atık üretimini azaltmak hedeflerin en başında gelmesi gerekiyor. Toplam atık miktarının yüksek bir oranını oluşturan ve doğada yok olması 1000 yılı bulabilen tek kullanımlık plastik poşetlere vergi uygulanması gerektiğini düşünen İngiliz çevreciler, 2010 yılında 7.6 milyara ulaşan tek kullanımlık plastik poşet kullanımının gittikçe artmasından endişe duyuyor. Bu miktarı biraz olsun azaltmak için sivil toplum kuruluşlarından da destek alarak hükümetten plastik poşetlere ayrı bir vergi uygulamasını ve bu verginin sivil toplum kuruluşlarına bağışlanmasını istiyor.
Biraz çaba, ilham, ve doğa sevgisi ile değerlendirilemeyecek hiçbir atık yok!
Çise Ünlüer (30 Eylül 2012)
ciseunluer@gmail.com
21/09/2012
Güzelleşmenin Bedeli
Güzelleşmek isterken sağlığınızdan olmak istemiyorsanız bu yazı ilginizi çekebilir.
Dünyanın neresinde olursa olsun, tüm bayanların ortak ilgi alanlarından biri olan kozmetik konusunda yeterince kafa yorduğumuz kesin. Ancak acaba hergün vücudumuza temas eden bu maddeleri seçerken doğru noktalara yoğunlaşıyor muyuz? Bugün piyasada olan binlerce ürün arasından en güzel kokulusunu, cildi en pürüzsüz yapanını, saçları en çok parlatanı, ya da kırışıklıkları en iyi ortadan kaldıranı seçmeye çalışıyoruz. Bu süreç boyunca çoğu zaman sadece hayal satmaktan ileriye gitmeyen reklamlardan ya da kulaktan dolma bilgilerle yöneldiğimiz kozmetik ürünler, aslında birbirinden renkli ve dikkat çekici paketlerde sunulan türlü zehirden ibaret.
Bunun bir abartı olduğunu düşünenler için hemen kısa bir özet geçeyim: Aralarında ünlü markaların da bulunduğu parfüm, pudra, far, göz kalemi ve ruj gibi birçok üründe arsenik, kurşun, civa, nikel ve selenyum gibi gerçekten zararlı kimyasallar bulunuyor. İşin daha tehlikeli olan kısmı, dünyanın her yerinde yaygın bir şekilde kullanılan bu ürünlerin yeterince denetlenmemesi!
Aslında mantıklı bir şekilde düşünecek olursak, kendi seçimizle tükettiğimiz kozmetik ürünlerin herdeyse hiçbiri kullanmaya mecbur olduğumuz bir ilaç değil, “olmazsa olmaz” hiç değil! Bu yüzden mümkün olduğu kadar bu ürünlerden uzak durmakta yarar var. Özellikle genç yaşlarda başlanılan kozmetik ürün kullanımı ilerki yaşlarda tehlikeli sonuçlara neden olabilir.
Tehlikesini öğrendik, şimdi çözüm yollarından bahsedelim. Bu konuda en iyi çözüm bu ürünlerin bazılarından tamamen vazgeçmek olsa da, modern hayatta bunun çok da gerçekçi olmadığını biliyoruz. Çünkü daha parlak saçlar veya daha genç görünen bir cildi kim istemez ki? Ancak bu, kozmetik ürünlerine gözümüz kapalı güvenebileceğimiz anlamına gelmiyor.
Her konuda olduğu gibi bu alanda da atılacak ilk adım bilinçlenme. Tercih ettiğiniz kozmetik ürünlerinin içlerinde ne olduğunu muhakkak okuyun, tehlikeli olanlarını tespit edin. Elinizdeki üründe arayacağınız ilk özellik kokusuz olması. Çünkü unutmayın, bir ürünün kokusu ne kadar güzelse tehlikesi de o kadar yüksek olabilir. Kozmetik ürünlerin çoğunda “koku” diye geçen madde, yüzlerce farklı tehlikelerde kimyasal maddenin karıştırılmasından ortaya çıkıyor. Yani koklamaktan vazgeçemeyeceğiniz güzellikteki birçok krem, sabun, ve parfümler hormonal değişikliklere ve çeşitli alerjilere neden olan kimyasalları içeriyorlar.
Kozmetik ürünlerinde sıkça rastlanan ve kanserojen olduğu bilimsel olarak kanıtlanmış olan “phtalates” ve “parabenler” de dikkat edilmesi gerekenlerin başında geliyor. Nerdeyse tüm makyaj malzemeleri, kremler, saç spreyi ve şampuanlarda bulunan bu ürünler, hormon dengelerini bozarak kansere neden olmakla kalmıyor, gerçekte cildin erken yaşlanmasına bile neden olabiliyor.
Dikkat etmemiz gereken kimyasallar bunlarla sınırlı değil, ne yazık ki. Özellikle sert kimyasalların günlük hayatta kullanılan temizlik ürünlerine çevrilebilmesi ve insan cildinde rahatsızlığa neden olmaması için kullanılan “1,4 dioxan” vücutta zamanla birikerek ölümcül hastalıklara neden oluyor. Bu maddelerden korunmak için ürünlerin içindekiler listesini bilinçli şekilde okuyarak etoksilasyona işaret eden anahtar kelime veya kelime eklerini belirleyebiliriz. Bunlardan sonu “myreth/miret”, “oleth/olet” “laureth/lauret” veya genel olarak “eth/et” ile biten kelimeler, PEG, “polyethylene/polietilen”, “polyethylene glycol/polietilen glikol”, “polyoxyethylene/poli oksi etilen”, veya “oxynol/oksinol” şeklinde belirtilen içerikler, o ürünün 1,4 dioxan içerdiğinin göstergesi.
Gel gelelim “sodyum sülfat”a. Ürün içeriklerinde gördüğünüz “sodium laurly sulfate” (SLS) şeklinde geçen, ve dişmacunları ve şampuanlarda bulunan köpürtücü özelliğe sahip bu kimyasal, kanıtlanmış bir karsinojen olmasına rağmen halen kullanılmaktadır. Üzerlerinde “sülfatsızdır”, ya da “SLS free” (SLS yoktur) ibaresini gördüğünüz ürünleri tercih etmek bu kimyasaldan korunmak için iyi bir seçim olacaktır.
Son olarak son zamanlarda sıkça kullanılan anti-bakteriyel ürünler, dişmacunları, ve deodorantlarda bulunan “triclosan” gerçekte cilde zarar veren ve günlük kullanıma uygun olmayan bir madde olarak biliniyor. Günümüzde bu maddeyi içermeyen ve daha doğal seçimler sunan alternatif ürünleri tercih etmek mümkün.
Ürün seçimlerinde aklımızda bulundurmamız ve uzak durmamız gereken kimyasalları sıraladık: Koku, phtalates, parabenler, 1,4 dioxan, sodyum sülfat, ve triclosan. Mümkün oldukça doğal veya sertifikalı organik ürünlere yönelmek bu konuda alınacak en basit önlemlerden biri. Ülkemize de bu ürünlerin yaygın olarak getirilmesini ve mümkünse üretilmesini talep edelim.
Çise Ünlüer (23 Eylül 2012)
ciseunluer@gmail.com
13/09/2012
Örnek Yeşil Ofis
Yaşam alanlarımızdan sonra çalışma ortamlarımızı da daha “yeşil” yapmak bizim elimizde! Gelin yakın zamanda yeşil ofis uygulaması başlatarak bu alanda örnek olan İstanbul’daki Kanyon alışveriş merkezine daha yakından bakarak burada yapılan girişimleri kendi çalışma ortamımıza nasıl uygulayacağımızı inceleyelim.
Yeşil ofis uygulamasına geçme yolunda Türkiye’deki World Wide Fund for Nature (WWF)’den yardım alan ekip, iş yerinde çalışanların mevcut tüketim alışkanlıklarını öğrenmek ve daha yakından incelemek için “Ne kadar yeşilsiniz?” başlıklı bir anketi çalışanlarına sunuyor. Aynı anket hem getirilen yeşil ofis uygulaması öncesi hem de sonrası çalışanlara sunularak, çalışma ortamında devreye sokulan yeşil adımların ne kadar etkili oldukları ölçülüyor.
WWF’un sunduğu eğitim altında İklim Değişikliği ve Yaşayan Gezegen konulu eğitimlerden geçen çalışanlar öncelikle çalışma hayatlarındaki alışkanlıklarını değiştirmeye teşvik edildi. Örneğin, iş için çıkılan seyahatlerin tümünde mümkün oldukça doğa dostu otellere öncelik verildi. İş yerinde kullanılan tüm kırtasiye malzemeleri elden geçirilidi, doğa dostu olanlar tercih edildi. Ofis mutfaklarında kullanılan tüm plastik ürünler geri dönüşüme gönderildi, tek kullanımlık piller ise pil atık kutularına atılarak yerlerine ofislere alınan şarj aletleri ile kullanılabilen şarjlı piller tercih edildi.
Yeşil ofis uygulaması kapsamında devreye sokulan bir başka girişim ise yeni işe başlayan çalışanların ilk iş günlerinde WWF’ın evlat edinme programına bağışta bulunarak tercih ettikleri, türü tehlikede olan doğa canlılarından birini evlat edinme imkanı oldu. Bütün bu girişimleri ve daha fazlasını içeren yeşil kitaplık oluşturuldu. Bu çalışma sayesinde ortak kullanıma sunulan kitaplara ek olarak çalışanların da evlerinden getirdikleri kitapları birbirleriyle paylaşacakları bir ortam yaratıldı. Ülkemizde de sık kullanılan çiçek gönderme alışkanlığı ortadan kaldırıldı ve bunun yerine TEMA vakfına ağaç dikilmesi sağlandı. Böyle bir alışkanlığın bizde de devreye sokulması ile ne kadar geniş bir alanı yeşillendirebileceğimizi düşünün!
Ofisteki tüm ekibin doğada yok olması uzun yıllar sürerek çevre kirliliğinin en büyük nedenlerinden olan plastik poşetlerinden vazgeçmesini mümkün kılmak için özel hayatlarında da kullanabilecekleri bez torbalar verildi. Buna ek olarak, öğle yemeklerinde artan yemekler ya gübre olarak kullanılmak üzere ayrıldı ya da düzenli olarak toplanarak bölgedeki hayvan barınaklarına ulaştırıldı. Bu sayede bu barınaklarda yaşam süren hayvanların beslenmesi sağlandı, barınaklara destek olundu. Ülkemizde de çeşitli sorunlarla karşı karşıya kalan ve yeterli hizmeti sunmakta zorlanan hayvan barınaklarının çevredeki iş yerlerine hiçbir ek maliyeti olmayan böyle bir girişimden fazlası ile yararlanabileceklerini düşünüyorum.
İş yerindeki yüksek kağıt tüketimini de ele alan ekip, kullanılan kağıt miktarını azaltmak için yapılan tüm yazışmaları ve hazırlanan raporları elektronik ortama taşıyarak kağıt kullanımını en aza indirdi. Bunun yanında tüm evraklar ve kartvizitlerde geri dönüşümlü kağıtlara geçildi, ofis kullanımında olan tüm yazıcıların çift taraflı basım ve kopyalama sağlaması için gerekli ayarlar yapıldı. Yoğun kağıt tüketiminin olduğu mali işler süreçlerinde mobil imza uygulamasına geçildi; ortak kullanımda olan tüm sözleşme, plan ve proje çizimleri için elektronik veri yönetimi sistemleri devreye sokuldu. Tüm evrak süreçlerinde kullanılmış kağıt ve zarfların tekrar kullanılması teşvik edilerek tüketimin azaltılması sağlanıldı. Bu alışkanlıkların sürdürülebilirliğini sağlamak için tüm ekibe kağıt tasarrufu yöntemlerini öğreten eğitim verildi. Tüm bu tasarruf girişimlerinin sonunda yine de harcanan kağıt miktarını bir anlamda yerine koymak için TEMA vakfı aracılığı ile belirlenen alanlara ağaç dikimleri organize edildi.
Yeşil bir çalışma ortamının en önemli gereksinimlerinden birinin enerji tasarrufu olduğunu unutmayarak gün boyunca kullanılan tüm ofis cihazlarının enerji tasarruf modları aktif edildi ve enerji tasarrufu konusunda bilgilendirme sunumu yapıldı. Elektrik tüketimini azaltmak için iş yerlerinin boş olduğu zamanlarda havalandırma cihazları konfor sıcaklığının 3 derece altına düşürülerek normalden daha az bir kapasite ile çalıştırıldı. Mesai bitimiyle birlikte sistem aydınlatmaları otomatik olarak kapatıldı ve istenirse çalışan kişi tarafından manuel bir şekilde tekrar açılabilir hale getirildi. Bu sayede aydınlatmaların ihtiyaç dışı çalışmaması sağlandı.
Tüm bu önlemler sayesinde kurumdaki elektrik tüketiminde yılın ilk beş ayını geçen yıla oranla yüzde on iki (12%), kağıt tüketiminde ise yılın ilk beş ayına kıyasla yüzde yedi (7%)’lik bir tasarruf elde edildi. Yeşil ofislere olan ilgi şirketleri ekolojik binalar yapmaya yönlendirirken maliyetler yüksek görünse de, araştırmalara göre, çalışan verimliliğini artırmasıyla birlikte sağladığı tasarruflar sayesinde, bu yatırım üç buçuk yılda kendini karşılıyor.
Ülkemizdeki çalışma ortamlarında da yeşil ofislerde uygulan tasarruf ve iyileştirme programlarını görmek istiyoruz! Karbon emisyonu başta olmak üzere enerji tasarrufu, yenilenebilir kaynaklar, doğal kaynakların bilinçli kullanımı ve yaşam tarzının değiştirilmesi konusunda ofis çalışanlarında farkındalık yaratmak için çeşitli programlar hazırlanabilir. Bu programlar, katılımcı iş yerlerinin kaynaklarını sistematik bir şekilde değerlendirerek ilgili tasarruf kriterlerinin belirlenmesine ve bu çerçevede ofislerin kendi çevre yönetim sistemini yaratmalarına olanak sağlayabilir.
Çise Ünlüer (16 Eylül 2012)
ciseunluer@gmail.com
07/09/2012
Çalışma Ortamlarınızı Yeşillendirin
Kısaca bahsedecek olursak, barındırdıkları enerji ve su tüketimini azaltmaya yönelik sistemler; kullandıkları yenilenebilir enerji kaynakları, çevre dostu yapı malzemeleri ve yapım teknikleri; yapılan doğru yer seçimi, kullanıcı rahatlığına ilişkin aydınlatma, hava kalitesi gibi konuları içeren yeşil binalar sayesinde inşaat sektörünün doğal çevreye verdiği zarar azalıyor. Bu alandaki girişimlerden yeşil çatı uygulaması, yağmur sularının tekrardan kullanılmalarını mümkün kılarak kanalizasyon sisteminin yükünü azaltıyor. Alternatif enerji kaynaklarından, doğal ışıktan yararlanılıp enerji tasarrufu sağlanıyor. Yeşil katmanların güneş ışınlarını yansıtmaması nedeniyle sera etkisini oluşturan yansımalar azalıyor. Etkili yalıtım sistemleri ile ısıtma ve soğutma maliyeti ve karbondioksit salınımı azalıyor.
Artık tüm dünyada sıkça kullanılan “yeşil” yatırımlar sadece konut projelerinde değil çalışma ortamlarında da uygulanıyor. Doğal çevre ile uyumlu bir yapılanmayı sağlamak için kullanılan yeşil standartlardan BREEAM (Bina Araştırma Kuruluşu Çevresel Değerlendirme Metodu) ve LEED (Enerji ve Çevre Dostu Tasarımda Liderlik)’e olan talebin gittikçe artması, bu sektörün ne kadar hızlı büyüdüğünün bir göstergesi olarak kabul edilebilir. Bu standardların esas amacı binaların çevresel performansları için doğru kriterleri belirleyerek tarasrımcıları çevresel konulara karşı daha duyarlı hale getirmek ve binalarda çevre dostu ve enerji tasarrufu yapan uygulamaları desteklemek. Bunu sağlamak için, ürün geliştiricilerin, tasarımcıların ve kullanıcıların çevreyle dost binaları tercih ve talep etmeleri ve bu yönde bir piyasa oluşmasının sağlanması; toplum genelinde binaların küresel ısınma, asit yağmurları, ve ozon tabakasındaki incelme üzerindeki büyük etkisi konusunda farkındalığının yükseltilmesi; binaların çevreye olan uzun vadeli etkilerinin en aza indirilmesi; gün geçtikçe azalan su ve fosil yakıtlar gibi kaynakların kullanımının azaltılması; ve bina içerisindeki ortamın kalitesini ve kullanıcılara sunduğu konforunun artırılması teşvik ediliyor.
Yeşil ofis uygulamalarının tek katkısı doğaya değil. Uzun vadede sağladığı tasarrufa ek olarak, çalışma ortamlarında yeşil girişimleri gerçekleştiren çalışanların fiziksel ve ruhsal sağlığının yanısıra verimliliğinin de arttığı gözlemlendi. Bunların en basiti, çalıştıkları ortamlarda sağlanan temiz hava değişimi ve zehirli gaz salan mazlemelerin kullanımının engellenmesi ile artan ile iç hava kalitesi sayesinde çalışanların daha sağlıklı nefes alması. Aynı bina içerisinde sağlanan kuaför, banka, kafeterya, ve çocuk bakım salonu gibi çeşitli hizmetler sayesinde çalışanların ulaşım ihtiyacı mümkün oldukça ortadan kaldırılıyor, bu sayede hem yakıt hem de zaman kazanılıyor.
Çalışma ortamlarımızı daha yeşil yapmak için atacağımız adımlar düşündüğümüzden çok daha basit. Yeşil bir ofis içerisinde uluslararası termal konfor standartlarına uyularak ısıtma ve soğutma tasarımı yapılabilir ve binaya giren gün ışığı miktarı sensörler vasıtasıyla ölçülüp aydınlatma sistemlerinin buna bağlı olarak kısılmasıyla aydınlatma otomasyonu sağlanabilir. Uzun süre güneş görmeyenlerin depresyon tehlikesiyle karşılaştığını unutmayarak, özellikle iç mekanlarda mümkün olan en fazla güneş ışığı alınmalıdır. Aynı zamanda, ofisler her çalışanın dış mekan ve ortamları görebileceği şekilde tasarlanabilir. Bu süreçte, inşaatta kullanılan boya gibi malzemelerin insan sağlığına zararlı maddeler içermemesine de dikkat edilmelidir.
Uzmanlara göre yakın gelecekte yeşil tasarım, bu konuyla ilgili her profesyonelin benimsediği bir kavram olarak yer alacak. Bu alanda yatırım yapanların esas merak ettiği nokta ise yeşil tasarımın maliyeti. Ekolojik malzeme ve sistemler halen üretim ekonomisini yakalamadıklarından yeşil yatırımlar ilk bakışta yüksek maliyetli olarak görünseler de, bu alanda işletme maliyetinden kazanılan tasarrufla bu masrafları kısa bir sürede karşılamak mümkün.
Henüz Kıbrıs’ta yeşil binalar konusunda ciddi anlamda bir girişim olmasa da, Türkiye’de çevreci özellikleriyle LEED sertifikasını almaya hak kazanan Unilever Türkiye yeşil ofisi, tasarım sürecinde enerji ve su verimliliği, çalışanların sağlığı ve mutluluğu gibi konular üzerinde yoğunlaşarak doğal kaynakların kullanımı esasına göre tasarlanmış. Bu doğrultuda bina, gün ışığını azami kullanan, güneş enerjisinden faydalanan, aydınlatma ve diğer alanlarda hem verimli hem de düşük enerji kullanımı sağlayan ekipmanlarla donatılmış. Yağmur suyunun depolanması, yüksek izolasyon değerleriyle enerji kullanımının düşürülmesi ve kağıtsız ofis konsepti de binanın dikkat çeken özellikleri arasında yer alıyor.
Yeşil ofis tasarımları sayesinde, zamanımızın büyük kısmını geçirdiğimiz iş yerlerinde bir yandan tüketimimizi azaltıp kurumumuzun doğa üzerindeki baskısını hafifletebilir, bir yandan da tasarruf yapabiliriz. Çevre dostu tercihler yapmaları konusunda cesaretlendirilen çalışanlar, hayatlarının her noktasında daha fazla tasarruf yapacakları şekilde yönlendiriliyor. Bu anlamda iş yerleri için bir tasarruf mekanizması oluşturularak, doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımına bireysel katkıda bulunulması sağlanıyor.
Özetlemek gerekirse, yeşil ofis programları yardımı ile hem iş yerimiz hem de doğa, ve dolayısı ile insanlık kȃrlı çıkar!
Çise Ünlüer (9 Eylül 2012)
ciseunluer@gmail.com
15/08/2012
Kültürlerin Birleştiği Nokta: Malezya
Bugün sizlere Malezya ve ülkenin güneyindeki yarımadasında yer alan Johor bölgesinin başkenti Johor Bahru, veya kısa adıyla JB’den bahsetmek istiyorum. Bu yazı, ülkenin kültüründen, halkın inanış ve yaşam şekline kadar farklı alanlarda Malezya halkını tanımamıza yardımcı olacak.
Yaklaşık 1 milyonluk nüfusu ile Johor Bahru ülkenin başkenti Kuala Lumpur’dan sonra Malezya’nın ikinci büyük şehri. Ramazan ayında ziyaret etme fırsatını yakaladığım şehir güney Malezya’nın endüstri, turizm, ve ticaret merkezi olarak biliniyor. 1855 yılında Sultan Abu Bakar tarafından kurulmuş. Kurulduğu zaman sadece küçük bir balıkçı köyü olan Johor Bahru’nun o zamanlardaki ismi Tanjung Puteri olarak geçiyor. Her geçen yıl biraz daha büyüyen Johor, 1990’ların başlarında şehir olarak kabul edilmiş.
Kuzeyde Tayland, güneyde Singapur ve Endonezya ile komşu olan Malezya’dan biraz bahsedecek olursak.... Asya’nın güneydoğusunda bulunan Malezya Federasyonu önceleri Singapur ve Saravakve Sabah (eski Kuzey Borneo)'ın birleşmesi ile oluşuyordu. Ancak 1965 yılında Singapur’un bu federasyondan ayrılıp kendi yönetimini ele alması ile bugün halen geçerli olan dengeler değişti.
Ülke coğrafi yönden Batı Malezya ve Doğu Malezya olmak üzere 2 bölgeye ayrılır. Barındırdığı farklı kültür ve dinlerden gelen insanların bir arada yaşadığı Malezya’da en önemli ve resmi din toplumun yarısının inandığı Müslümanlık. Nüfusun yaklaşık yarısını oluşturan müslüman Malaylar eğitim, iş dünyası, ve kamu alanlarında ülkedeki diğer etnik guruplara göre daha ayrıcalıklı. Ancak bu ayrıcalık herhangi bir nedenden dolayı dinini değiştirmeye karar veren müslümanlardan hemen geri alınıyor.
Ülkenin ikinci büyük etnik gurubu olan Budist Çinliler ise yaklaşık yüzde kırk (40%)’lık bir nüfus yoğunluğuna sahip olduklarından ülkenin ekonomisinde ve yönetiminde önemli yere sahipler. Toplam nüfusun gerisi Hindistanlı, Cavalılar, Minangkabululular, Samalar, Melunlar ve Güney Asyalılar’dan oluşuyor. Bu toplulukların büyük bir çoğunluğu da İslam dinine mensup.
1957’de İslam’ın resmi dil olarak kabul edilmesiyle anayasal monarşiyle yönetilen Malezya’da Sultan aynı zamanda dini lider ve başkomutan olarak kabul ediliyor. Ülkedeki sivil mahkemelere ek olarak şeriat mahkemeleri de hukuk sisteminde yer alıyor. Johor Bahru gibi konfederasyonu oluşturan tüm federal eyaletler ise krallıkla yönetiliyor. Ülkenin kralı ise bu 13 eyaletin bir araya gelmesi ile oluşan sultanlar konseyi tarafından seçiliyor ve 5 yıl görev yapıyor.
Malezya’nın yargı sistemi çok hukuklu bir düzene dayandığından halkın dini inançlarına göre yargılandıkları mahkemeler de değişiyor. Örneğin Malay ve diğer tüm Müslümanların aile ve din ile ilgili davalarana şeriat mahkemeleri bakıyor. Bu durumda halkın bu kısmının evlenme ve boşanmalarında da şeriat mahkemesinde alınan kararlar geçerli sayılıyor. Ancak bu mahkemelerde alınan kararlar için sivil mahkemede temyize gitmek mümkün değil. Öte yandan müslüman olmayan Çinli ve Hintli halkın tüm davalarına kamu mahkemeleri bakıyor.
Ülkede yaşanan ırk ayrımcılığının bir diğer örnegi sadece Malaylar arasından çıkabilen ve birinci sınıf vatandaş olarak sayılan Bumiputralar. Bumiputra “toprağın oğlu” anlamına geliyor. Sadece Malay eyalet sultanları ve üst düzey din adamlarıdan oluşan bu grup üyeleri, güneydoğu Asya’nın en yerli halklarından olduklarından dolayı vergi ödemiyor ve çocuklarını sınavlara girmeden ülkedeki üniversitelere gönderebiliyor. Tabii ülkedeki Çinli ve Hintli azınlıkların bu konuda tam olarak hemfikir oldukları söylenemez. Hatta yapılan bu ayrımcılıklardan çok rahatsız olan azınlıkların da bulunduğu bilinen bir gerçek.
Johor Bahru’yu ziyaret ederken tam olarak ne beklediğinizi bilemiyorsunuz. Başka şehirlerde olduğu gibi alışveriş ve benzeri aktiviteler için güzel mekanları barındıran şehir aslında tam anlamıyla bir kültür sentezi. Özellikle geceleri kurulan pazarlar ülkeye özgün Laksa’ya ek olarak köri ve hindistan cevizinden yapılmış çeşitli yemekleri tadabileceğiniz tezgahlar ve aklınıza gelebilecek her türlü malzemeyi satın alabileceğiniz mekanlar.
Malezya’nın güneyinde bulunan Johor Bahru bölgesinde sıcaklık yıl boyu pek değişmeyen 31-33˚C civarında. Genelde kendi ülkelerinden alışveriş ve uygun fiyatlara eğlence için Singapur’dan gelen turistlerle dolu Johor Bahru. Singapur ve Johor Bahru arasında sıkı bir ekonomik ilişki bulunuyor. Hatta Singapur’da çalışıp ev fiyatları daha ucuz olduğu için Johor Bahru’da yaşayan yüzlerce insan her gün işe gitmek için sınırdan geçiyor. Bunun esas nedenlerinden biri Malezya Ringgit’i karşısında Singapur Doları’nın 2.5 kat daha değerli olması.
Singapur’dan suyun üzerine kurulmuş altı şerit ve bir tren yolunu barındıran Johor-Singapur geçitiyle yarım saatten az bir sürede kolayca ulaşılabilen Johor Bahru’nun en güzel yanlarından biri bölgede yaşayan halkın çeşitliliği. İlk adımınızda göze çarpan renkli bir insan profili mevcut. Johor Bahru’da toplumun büyük bir çoğunluğunu farklı etnik kökenlerden gelen Malay (44%), Çinli (42%), ve Hindistanlı (10%) halk oluşturuyor. Yürüdüğünüz aynı yolda yan yana duran bir cami, kilise, ve Budist tapınağı görmek mümkün. Durum bu olunca insan sormadan edemiyor: Bu kadar farklı inançlara sahip insanların aynı ortamda yaşaması, benzer kurallar altında yönetilmesi herhangi bir soruna nasıl neden olmaz?
Sorunun cevabı ülkede uygulanan katı kurallarda saklı! Genelde tüm konularda sert bir yaklaşım benimseyen Malezya yönetimi, özellikle ırkçılık içeren konularda hiçbir taviz vermiyor. Örneğin senelerdir birlikte yaşayan bu insanların ırkçılığı destekleyen bir sözü veya hareketi sorgusuz sualsiz, yani hiçbir yargıya tabi tutulmadan hapis cezasıyla cezalandırılıyor. Ülkede yaşayan herhangi bir grubu rahatsız edecek şekilde ırkçı yorum veya davranışlarda bulunan insanlar en az altı sene hapis yatmak durumunda. Durum böyle olunca kimse kimseyi rahatsız etmiyor, herkes birbirinin inanç ve geleneklerine saygı duyuyor ve bu şekilde ülkede barış ve huzur kolaylıkla sağlanıyor.
Toplumun yüzde altmış (60%)’ını oluşturan Malaylar müslüman olduğu için ülkede genelde dini yönetim mevcut. Daha çok halkın müslüman olan kısmına yönelik uyarlanan kurallar günlük hayatta bazı limitlemer getiriyor. Örneğin ülkedeki parklar ve diğer yeşil alanlarda çiftlerin birlikte vakit geçirmesine izin verilmiyor. Özellikle evli olmayan çiftleri hedef alan bu kurallar altında birlikte vakit geçiren herhangi bir çift etrafta dolaşan İslam polisi tarafından uyarılıyor. Bu uyarı sonrasında çiftlere iki seçenek sunuluyor: Hapis veya evlilik! Ve hapse gitmek istemeyen tüm çiftler hemen o gün evlenmek durumunda kalıyor.
Bu neden dışarıda yan yana veya el ele yürüyen tüm çiftler yanlarından evli olduklarına dair belgeleri eksik etmiyor. Ramazan gibi oruç tutulan zamanlarda da müslümanların dışarıda, yani başkalarının görebileceği ortamlarda yemek yemeleri yasak. Böyle durumlarda yakalanan insanar yine polis tarafından götürülüyor. Tabii bu kurallar çoğu zaman halkın müslüman olan çoğunluğuna uygulandığından, turistler ve diğer dinleri benimsemiş olan Çinli halk bir bakıma daha rahat çünkü İslam kuralları onlar için geçerli değil.
Ramazan ayında ziyaret ettiğim Johor Bahru’da da bunu kolaylıkla görebiliyorsunuz. Tüm müslümanların oruç tuttuğu öğle vaktinde yemek için gittiğim tüm restoranlarda Çinliler büyük bir iştahla yemek yerken etrafta bir tane Malay görmek zor. Güneş batımına yakın hareketlenen şehirde gün boyu oruç tutan halkın yavaş yavaş iftara hazırlandığını görüyorsunuz. İnsanlar açık havada yol kenarlarında birlikte iftar açmak isteyenler için hazırlanmış yemek alanlarında toplanmaya başlıyor, yemekler hazırlanıyor. Ve vakti geldiğinde tüm insanlar hep birlikte yemek yemeye başlıyor. Tüm gün bu anı düşünerek yaşayanlar tanıdıkları ve tanımadıkları insanlardan oluşan gruplarla sokak kenarlarındaki büyük masalara yayılarak yemek yerken şehirde gün boyu olmayan bir rahatlama yaşanıyor. Yemek boyunca herkes konuşmak yerine masaların etrafına kurulmuş büyük ekranlardan olimpiyat müsabakalarını seyrediyor, ve arada çıkan tezehürat seslerinden başka bir gürültü duyulmuyor.
Tam olarak ne kadar hijyenik oldukları belli olmasa da bu ortamlarda yemek yemek Malezya’nın kozmopolitan kültürünü anlamak için güzel bir fırsat. Yemekleri hazırlayan Hindistanlı ve Çinli vatandaşların tüm gün oruç tutan Malayların karınlarını doyurabilmesi için ordan oraya koşuşturması ülkedeki farklı etnik gruplar arasındaki uyumun güzel bir örneği. Özellikle geleneksel yemeklerin açık büfeler halinde sunulduğu bu ortamlarda 5 TL’den az bir fiyata rahatlıkla doyabiliyorsunuz.
Malezya’da en büyük geçmişi olan Malayların hayata bakış açıları bize benzediğinden Johor Bahru’da yaşayan halkın davranışlarını benimsemek çok da zor olmuyor. Yıl boyu yüzleşmek durumunda kaldıkları tropik mevsimin bir getirisi olan sıcak hava yüzünden çoğu konuda fazla rahat davranan Malaylar fırsat buldukları zaman çalışmak yerine dinlenmeyi tercih ediyorlar. Johor Bahru’lu bir arkadaşım bu durumu komik bir dille anlatıyor: “Malaylar tembelliklerinden hırsızlık bile yapmaya yeltenmiyorlar diye evlerin genelde kapıları rahatlıkla açık bırakılabiliyor!”.
Ancak ülkede yaşayan diğer etnik grupların büyük bir çoğunluğu eskiden kendi ülkelerinde ekonomik güçlüklerle savaşan ailelerden geldikleri için çalışmanın önemini iyi biliyor. Özellikle paraya ve maddi varlığa önem veren Çinli halk gayet zor koşullarda uzun saatler çalışabildikleri için herkesten daha fazla para kazanıyor. Zamanla Malezya’ya yerleşen Çinlilerin sayısı arttıkça ülke yönetimindeki etkileri ve ekonomiye katkıları da gözardı edilemeyecek bir miktarda artıyor. Artık ülke politikasında da rol oynayan Çinli Malezyalıları farklı yönetim pozisyonlarda da görmek mümkün. Hangi Malay’a sorarsanız sorun, Çinliler, parayı önemseyen ve dolayısı ile hırslı ve çalışkan bir millet olarak tanımlanır. Durum böyle olunca zamanla güçlenen Çinli Malezya halkı gittikçe Malaylara ait olan toprakları ve işyerlerini ele geçirmeye başladı, Malayların eskiden atalarına ait olan topraklarda işçi durumuna gelmesine neden oldu. Malayların fakirleşmesinin önüne geçmek isteyen ülke yönetimi çeşitli yardımları sadece bu grubun yararlanacağı şekilde sunuyor. Örneğin devlet, ev sahibi olmak isteyen Malaylara yüzde on (10%) civarında yardım yapıyor, yurtdışında okumak isteyen Malaylara da karşılıksız burs veriyor. Bu nedenle Amerika veya İngiltere’nin en iyi okullarında devletleri tarafından destek gören kalabalık Malezyalı öğrenci gruplarını görmek mümkün.
Sınırı olan Singapur’da satılan ev ürünlerini çok daha uygun fiyatlara bulabileceğiniz Johor Bahru’ya hergün sadece alışveriş için geçen yüzlerce insanı görmek mümkün. Tabii burada yapıp Singapur’a geri getirebileceğiniz alışveriş miktarında bir sınırlama var. Komşu Malezya’daki ucuz fiyata satılan benzin fiyatlarından yararlanmak isteyen birçok Singapur’lu araç sürücüsü de sadece arabalarındaki benzin depolarını doldurmak için hergün sınırı geçiyor. Ancak sınırda sıkı bir şekilde kontrol yapan Singapur polislerini unutmamak gerek. Fiyatlardaki bu fark özellikle mülkiyette göze batıyor. Kıbrıs’tan 13 kat küçük bir alanda 5 milyondan fazla insanı barından Singapur’da basit bir müstakil evin değeri 2-3 milyar İngiliz Sterlini’nden başlarken, sadece yarım saat uzaklıktaki Malezya’da bu fiyatlar bugün Kıbrıs’taki ev fiyatlarından daha düşük. Bunun bir nedeni Türkiye’nin yarısından büyük bir alana yayılmış olan Malezya’nın nüfusunun 30 milyonu geçmemesi. Ama her aileye düşen avaraj çocuk sayısı 3 olan Malezya’nın gittikçe kalabalıklaşacağına kesin gözle bakılıyor.
Her ne kadar yakın olsalar da, Singapur ve Malezya arasında dağlar kadar fark var. Singapur her ne kadar gelişmiş, düzenli ve sistemli çalışan bir sisteme sahipse Malezya bir o kadar kaotik, düzensiz, ve henüz gelişmekte. İki ülke arası servis veren otobüslerle Singapur’dan Malezya’ya geçen halk Singapur içerisinde otobüse binerken düzenli bir şekilde sıraya giriyor, etrafındakilere saygılı davranarak sessiz bir şekilde sırasının gelmesini bekliyor. Ancak Singapur sınırındaki pasaport kontrolünden geçip Malezya’ya ayak basan aynı insanlar aniden koşmaya başlıyor, birbirini iterek öne geçiyor, otobüs sırasına girecek olan insanları düzenlemek için konulan demir parmaklıkların üzerinden atlayarak hızlı bir şekilde otobüse binmeye çalışıyor. İnsan davranışlarındaki bu kadar hızlı gerçekleşen bu değişim, ülke yönetimlerinin insanların hareket ve seçimlerinde ne kadar etkili olduğunun çok net bir kanıtı.
Her yıl Johor Bahru’yu ziyaret eden toplam turist sayısının yarısının Malezya’ya ulaşmak için kullandığı Singapur bağlantısına ek olarak, direk olarak Johor Bahru’nun Senai havaalanına Malezya’nın diğer şehirleri Kuantan, Kuching, ve Kuala Lumpur’dan Air Asia, Firefly, veya Malaysia Airlines havayollarını kullanarak varabilirsiniz. Özellikle alışılagelenden farklı bir kültürel tatil tecrübesi edinmek istiyorsanız, Malezya kaçırılmaz fırsatlar sunuyor.
Çise Ünlüer (19 Ağustos – 2 Eylül 2012)
ciseunluer@gmail.com
10/08/2012
Yenilenebilir Enerjide Güneşin Rolü
Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA), Grönland'ı kaplayan dev buz tabakasının 8 Temmuz'dan başlayarak 4 gün boyunca beklenmeyen bir biçimde eridiğini tespit etti. Uzun senelerdir bütünlüğünü koruyan bu buz tabakasının aniden erimeye başlaması gerçekten ürkütücü bir haber. Üstelik bu erime sadece bir noktada değil ne yazık ki. Adanın hemen her yerinde görülen erimenin bazı bölgelerde yüzde doksan yedi (97%)'ye kadar ulaştığı görülmüş. Son 30 yılda uydular tarafından tespit edilen en büyük erime oranı yüzde elli beş (55%) olarak belirlenmiş. Durum böyle olunca 97%’lik erime ister istemez ürkütücü bir etki yaratıyor.
Erimenin doğal bir olaydan mı yoksa küresel ısınmadan mı kaynaklandığı henüz bilinmemesine rağmen geçtiğimiz ay Grönland'ın kuzeyindeki Petermann Buzulu'ndan yaklaşık 120 kilometrekare büyüklüğünde bir buz parçasının kopmuş olması bu problemin küresel ısınmaya bağlı olarak normalden çok daha hızlı bir şekilde gerçekleşiyor olabileceğini destekliyor.
Durum bu olunca, geleceği görüp buna göre gereken adımları atmada her zaman bir adım önde olan gelişmiş ülkelerde yapılan çalışmalardan da bahsetmek gerekiyor. Bunlardan biri İngiltere'de kurulan ve binden fazla evin elektrik ihtiyacını karşılayacak olan ülkenin en büyük güneş tarlası. 1800 güneş panelinin bir araya gelmesi ile önceden tarım için kullanılan bir araziye kurulacak olan güneş tarlasının etrafı tamamı ile ağaçlarla çevrilmiş durumda. Bu girişim İngiltere’nin yenilenebilir enerji alanındaki en etkili adımlarından biri olarak belirtiliyor.
Güneş enerjisi alanında bir diğer güzel gelişme İstanbul Üniversitesi (İÜ) öğrencileri tarafından tasarlanan güneş arabası SOCRAT (Solar Car Racing Team). TÜBİTAK 2012 Alternatif Enerjili Formula Araç Yarışları'nın G-Güneş Arabaları Kategorisi'nde 4'üncü kez Türkiye birincisi olan İÜ takımı, 16 Ekim 2011'de Avusturalya'da yapılan Dünya Şampiyonası Veolia World Solar Challenge'ı da 8’incilikle tamamladı. Tasarladıkları güneş arabasına ek olarak İstanbul Üniversitesi bu yıl ilk kez Hidrojen Enerjili Arabalar kategorisinde de yarışarak en iyi tasarım ödülünü alan ''Hidroist'' adlı araçları ile yarışmayı 7’nci olarak tamamladı.
TÜBİTAK tarafından düzenlenen Alternatif Enerjili Formula Araç Yarışları, alternatif enerji kaynakları konusunda toplumsal duyarlılığı arttırmak ve üniversite öğrencilerinin fikirlerini üretime geçirebilmelerine imkan sağlamak amacıyla 2005 yılından bu yana düzenleniyor. Güneşten yararlanan bir teknoloji geliştirmenin çok daha ötesinde bir takım çalışması ve birikiminin sergilenmesini mümkün kılan bu yarışlar sayesinde ortya çıkan teknoloji ve tasarımların kısa zamanda günlük hayatta da kullılması tasarlanıyor. Özellikle güneşten elde edilen enerjinin veriminin arttırılması ve depolanması alanında yapılan çalışmalar arttıkça güneşi enerjiye çevirme yolundaki engellerin kalkması ve insanlığın kullanımına uygun halde getirilmesi an meselesi.
Yenilenebilir enerjilerin esas kaynağı olan güneşin manyetik etkenliğinin gittikçe tırmandığını ve yükseldiğini, ve 2013 yılının ortalarında ise bu seviyenin maksimuma ulaşacağını öne süren bilim adamları her ay bir büyük güneş patlaması yaşandığına dikkat çekiyor. Günlük hayatı etkilemediği için medyada haber değeri olmayan bu olaylar aslında gelecekte hayatımızın değişmesine neden olabilir. Özellikle gittikçe sayı ve boyut olarak büyüyen güneş lekelerini ele alacak olursak, güneşin dünyaya bakan yüzeyinde, güneş lekesinde büyük bir patlama oluştuğu zaman bu patlamalardan meydana gelen malzemelerin 48 saat içinde dünyaya ulaştığı biliniyor. Bu olaylardan yaklaşık 10 milyar ton madde uzaya saçılıyor ve dünyaya kadar gelebiliyor.
Tabii bu maddelerin dünyaya ulaşma yolunda atmosfere zarar vererek deformasyonlara neden oldukları da bilinen bir gerçek. Bu alanda çalışmalar yapan araştırmacılar, gökyüzünde birbirine paralel olarak görülen bulutların aslında atmosferdeki dalgalardan oluşan yapılar olduklarını, yani bu deformasyonlar sonucu ortaya çıktıklarını belirtiyor. Her ne kadar da sık sık dile getirilmese de, güneş patlamalarının şiddeti arttıkça, bunun insanlık üzerindeki etkileri konusunda uzmanların endişeleri gittikçe artıyor. Çünkü patlamarın artan şiddeti ile dünyanın manyetik alanında yaşanan zayıflamalar meydana gelen yüklü parçacıkların yeryüzüne kadar inmesi için gereken ortamı sağlayabilir. Bu durumda meydana gelecek olan deri kanseri ve benzeri hastalıkların sayısı gittikçe artabilir. Örneğin deri kanserinin normalden sık rastlandığı kutup bölgelerinde durum böyle. Bu bölgelerde gittikçe genişleyen ozon deliğinden sızan parçacıklar daha büyük oranlarda yeryüzüne ulaşıp insan sağlığını tehdit ediyor.
Bu alandaki en büyük edişelerden biri ise şiddeti gittikçe artan patlamarların bir gün elektronik aletlerin çalışma sistemlerini etkileyerek günlük hayatta büyük rol oynayan bu sistemleri tamamı ile çökertebileceği. Bunun bir örneği güneş patlamalarından etkilenen bir bölgedeki elektriğin ve haberleşmede kullanılan telefonların aniden çökerek hayatın durması. Tabii insanlık bu konuda duyarsız kalmıyor. Dünyanın etrafında dönen binlerce uzay aracı ve uydu dünyadaki sistemleri olası güneş patlamalarından korumak için tasarlanmış. Ancak yine de hasarlar çıkabiliyor. Hatta güçlü bir güneş patlamasının dünyadaki tüm elektronik sistemleri çökerterek medeniyetin sonunu getirebileceğini düşünenler bile mevcut.
Çise Ünlüer (12 Ağustos 2012)
ciseunluer@gmail.com
26/07/2012
Avrupa ve Çikolatanın Başkenti: Brüksel
Bugün sizlere Belçika'nın başkenti ve Avrupa Birliği'nin 3 ana kurumu olan AB Komisyonu, AB Bakanlar Konseyi ve Avrupa Parlamentosu’nun büyük bir kısmına ev sahipliği yapan Brüksel’den bahsetmek istiyorum.
Birkaç yüzyıl önce bölgedeki bataklığın kurutulması sonucu kurulan şehir adını da bu olaydan alır. Ülkenin tam ortasında, Scheldt ve Meuse nehirleri arasında yer alan kent merkezinde yaklaşık 150 bin kişi yaşıyor. Brüksel büyükşehrine bağlı yirmiye yakın belediyenin toplam nüfusu ise bir milyon civarında. Buna bir de dışarıda yaşayan ama gün boyunca Brüksel’de çalışan nüfus da eklenince toplam nüfus birkaç milyona çıkıyor.
Avrupa’nın geri kalanına göre Belçika’da vatandaş olmak daha basit olduğundan ülkede yüksek miktarda yabancı kökenli bir nüfus bulunuyor. Yaklaşık son 40 yılda sağladığı iş imkanları nedeni ile ülkeye önceden gelen yabancı nüfusun yanında diğer AB ülkelerinden gelen eğitimli insanlar da var. Ülkenin değişen nüfus yapısından dolayı Batı Avrupa’da son 40 yılda Brüksel kadar değişen bir kentin bulunmadığını düşünenler çoğunlukta. Tabii bu süreç boyunca ülkenin belli yerlerinin gittikçe yıpranması ve yerli Brüksellilerin bu bölgelerden uzaklaşması kaçınılmaz olmuş. Bu nedenle ülkenin farklı yerlerinde Belçika’ya sonradan gelen Faslı, Türk veya Afrikalı halkın yaşadığı bölgeleri ayırt etmek mümkün.
Brüksel’de yaşayan nüfusun yüzde seksen (80%)’inin ana dili Fransızca. Bunun yanında Felemenkçe konuşan bir azınlık da bulunmakta. Bu nedenle Brüksel'de iki resmi dil olarak geçen Fransızca ve Felemenkçe hukuken eşit ve her alanda zorunlu. Ülkedeki yerleşik halkın büyük bir çoğunluğu Katolik Hıristiyan olmasına rağmen halkın yaklaşık dörtte birlik bir kısmı ateist.
Yazları sıcak, kışları da ılık geçen Brüksel dört mevsim bulutlu ve rüzgarlı. Deniz etkisinde, ılımlı bir iklime sahip olan kentin yağış ortalaması da oldukça yüksek. Ülkenin genelinde yıl boyu en soğuk ay olan Ocak ayında sıcaklık ortalama 3°C iken en sıcak ay Temmuz’da ise 18°C’ye kadar çıkıyor. Brüksel Avrupa Birliği’nin Avrupa Komisyonu, Avrupa Parlamentosu, Avrupa Konseyi gibi çok önemli kurumlarına ev sahipliği yaptığından dolayı Avrupa’nın “fiili” başkenti sayılyor. Durum böyle olunca Avrupa içi ve dışından şehre gelen be burda yaşayan insan profiline hitap eden türlü sosyal ve kültürel faaliyetler Brüksel’de fazlasıyla mevcut.
Türkiye’den Brüksel’e uçuş süresi yaklaşık 3 saat olmakla birlikte Türkiye’den direkt uçuşlarla varılabilecek iki havalimanı var: Brüksel Havalimanı ve kentten 50 km mesafedeki Brüksel Güney Charleroi Havalimanı. Londra St Pancras tren istasyonundan kalkan Eurostar trenleri ile de gayet rahat bir şekilde iki saatten az bir sürede Brüksel'e demiryolu ile de ulaşmak mümkün.
Biraz da Brüksel’de görebileceğiniz tarihi ve kültürel yerlerden bahsedelim. 1860-1880 yılları arasında inşa edilmiş 105 metre yüksekliğindeki Adalet Sarayı, 19. yüzyılda dünyanın en büyük binası olarak biliniyordu. Bina halen Belçika Yüksek Mahkemesi olarak kullanılıyor. 1958 Brüksel Dünya Fuarı simgesi olarak bilinen 103 metre yüksekliğindeki Atomium ise birbirine tüplerle bağlı çelik kürelerden oluşan ve bir birim hücrenin modelini temsil eden bir yapı. Atomium, modern Brüksel’in simgelerdinden biri olarak sayılıyor. Yemyeşil bir parkta olması da bu yapıyı görmek için ayrı bir neden oluşturuyor. Üstelik bu çekirdeğin toplarına çıkıp Brüksel’i yukarıdan seyretmek de mümkün.
Bunların yanında Belçika’nın tam olarak dünyanın çizgi roman merkezi olduğunu vurgulamak gerek. Hatta ünlü çizgi roman karakteri Tenten de Brüksel’de doğmuş. Bunu şehrin farklı noktalarında bulunan binaların üzerine çizilmiş kocaman çizgi roman kahramanlarından da anlayabilirsiniz. 1988’de UNESCO tarafından Dünya Miras Listesi’ne alınan Brüksel’in Büyük Meydan (Grand Place)’ı, üzerinde barındırdığı gotik belediye binası ve katedraller, ve Laken Kalesi ile adeta şehrin atan kalbi. Meydanın etrafı birçok kafe, lokanta ve çiçek pazarı ile çevrili olduğundan, Brüksel’in tarihini içine çekerek karnını doyurmak isteyen turist kalabalıklarına rastlayabilirsiniz.
Şehir içerisinde trafiğin yoğun olmasından dolayı en kolay ulaşım yolları tramvay veya metro. Ancak tamamı ile sağlıklı ve doğayı kirletmeyen bir araç olan bisikletleri de şehrin farklı noktalarından kiralamak ve kendi istediğiniz şekilde Brüksel’i keşfetmek mümkün. Her şekilde çoğu Avrupa başkentinden daha küçük bir şehir olan Brüksel’i yürüyerek de görmek gayet zevkli. Yürüme hızınıza bağlı olarak tüm şehri 2-3 günde görebilir, önemsediğiniz noktalarda istediğiniz kadar vakit geçirebilirsiniz.
Brüksel’e kadar gidip de ünlü “işeyen çocuk” heykelini görmeden ayrılmak olmaz. “Little Man Pee in Marols” anlamına gelen Manneken Pis isimli heykeli günün her saati Grand Place’in yakınlarındaki köşesinde görmek mümkün. Brüksel’i ziyaret eden tüm turistlerin heyecanla arayıp görmeyi bekledikleri bronz heykel aslında ziyaretçilerini biraz hayal kırıklığına uğratıyor desek yalan olmaz. Bunun nedeni hakkında birçok farklı hikaye anlatılan heykelin sadece 61cm yüksekliğinde olması! Bana sorarsanız etraftaki birbirinden güzel çukulata dükkanlarında müşterilerin ilgisini çekmek için tamamı ile çukulatadan hazırlanan heykelin benzerleri gerçeğinden daha ilginç olmakla birlikte bir o kadar da lezzetli görünüyor!
Manneken Pis heykeli 1619 yılında Jerome Duquesnoy tarafından tasarlanmış. Heykelin en ilginç özelliklerinden biri bugüne kadar tam 5 kez çalınmış olması! Şu an Brüksel’de turistlerin ziyaret akınına uğrayan İşeyen Çocuk Heykeli ile ilgili birçok hikaye söyleniyor. Bunlardan birkaçı zamanında savaş döneminde bir bomba fitili üzerine işeyip bombayı söndürmesi ve çıkan yangını işeyip söndürmesidir. En bilinen hikaye ise zamanında çocuğunu kaybeden varlıklı bir adamın kaybolan çocuğunu 2 gün sonra şu an heykelin bulunduğu konumda işerken bulunca bu mutlu anı hatırlamak için işeyen çocuk heykelini yaptırmasıdır. Tabii bu hikayelerden hangisinin gerçek olduğu halen belirsizliğini koruyor.
Heykelin bu kadar popüler olmasının bir diğer nedeni ise yılın farklı zamanlarında heykele giydirilen türlü kıyafetler. Özellikle yılbaşında yolunuz Brüksel’e düşerse, işeyen çocuğu Noel Baba kıyafetleriyle görebileceğiniz söyleniyor. Bir de 15 Eylül Dünya Prostat Günü’nde hastalığa dikkat çekmek için işeyen çocuktan normalden çok daha az su akıyor. Brüksel’den ayrılırken yanınızda heykelden bir anı götürmek isterseniz heykeli aynen yansıtan küçük biblolardan veya çukulatadan yapılmış olanlarından alabilirsiniz. Her ne kadar da küçük boyutundan dolayı önceden beklenilen ihtişamı sunmasa da, İşeyen Çocuk Heykeli dünyaca bilinen ve Brüksel turizimine katkısı büyük bir ziyaret noktası olarak tanımlanıyor.
Bir Kıbrıslı için olmazsa olmaz olan yeme içme kültüründen de bahsdecek olursak... Brüksel’de her bütçeye hitap eden geleneksel yemekler sunan pek çok restoran bulunuyor. Genelde Belçika mutfağı geleneksel Fransız mutfağına benzediğinden burda Fransa’da arayabileceğiniz tüm yemekleri bulmak mümkün. Aradaki tek fark Belçikalıların, Fransızlara göre yemek sunumuna biraz daha az önem vermesi. Belçika yemekleri ile birlikte Brüksel’de Çin, Yunan, Fas, Fransız, Vietnam, Japon ve Türk yemekleri sunan restoranlara da rastlayabilir, değişik kültürlerin yemeklerini tadabilirsiniz.
Belçika’nın en önemli yiyeceği patates. Belçikalılar’ın övünmekle bitiremedikleri patates kızartmalarından denemenizi tavsiye ederim. Bu patateslerin en önemli özellikleri; çok büyük doğranmaları; bir kısık ateşte önceden, bir de sipariş verdiğiniz anda yani toplam iki kere kızartılmaları ve mayonez başta olmak üzere sizin seçebileceğiniz özel soslarla birlikte sunulması. Daha sağlıklı olanları tercih ediyorsanız, gideceğiniz her restoranda patatesin farklı pişirilmiş versiyonlarını bulmak mümkün. Patatese çok fazla düşkün olan Belçikalılar, patatesin 200′den fazla değişik yemeğini yapıyorlar. Belçika’da deniz ürünleri denildiğinde akla ilk olarak beyaz şarap ve çeşitli soslar ile tatlandırılmış midyeler geliyor. Her sabah kıyı bölgelerden Brüksel’e dumanı üstünde ulaştırılan midyeler de, turistlerin gözde tatlarından biri.
Yemekten sonra tatlı yemek isteyenler için Brüksel adeta bir cennet sayılıyor. Şehrin nerdeyse her noktasında bulabileceğiniz çeşitli waffle, krep, donut, kremalı çikolata, ve çeşit çeşit turtaları denemeden Belçika’yı tatmış sayılmazsınız. Özellikle wafflecılara her köşe başında rastlayabilirsiniz. Bildiğimiz meyveli waffleların yanı sıra sadece çikolata soslu olan wafflelar da mevcut. Brüksel’de en çok satan ise sadece çikolatalı olanlar. Bir de tatlılar ve çikolatalar ile aranız iyi ise tadını asla unutamayacağınız ve çeşit çeşit şekillilerini evinize götürmek isteyeceğiniz, her köşede karşınıza çıkan tatlı dükkanlarının vitrinlerini süsleyen çikolatalara karşı koymanız imkansız.
Ülkede kahve, çay ve gerçek çukulatadan eritilmiş sıcak çikolata en yaygın içeceklerden. Pek çok iyi restoranın çok iyi koşullarda saklanan şarapları mevcut, daha küçük pastane ya da kafelerde ise ev yapımı şarapların tadına bakabilirsiniz. Barlarda en çok tüketilen içki olan biranın yüzlerce farklı çeşidini sunan bira dükkanları ise bira sevenler için kaçınılmaz bir durak. Üstelik 500’den fazla bira çeşidi barıdıran ve bira yapımı ile ünlü olan Belçika’da bir de bira müzesi bulunuyor.
İnsana olan saygısı ve temizliği ile birçok açıdan örnek bir yer olan Brüksel, tarihi, mimarisi ve çikolatasıyla gezmekten ve görmekten gayet keyif alacağınız bir Avrupa kenti. Kültürden yemeğe, eğlenceden alışverişe, gideceğiniz tatilden aradığınız her neyse, Brüksel’de bulmak mümkün. Şehrin büyük meydanlarında yemek yiyebilir, alışveriş yapabilir, mimari kültürü ve zenginliklerinde kendinizi kaybebilir ve eğlenebilirsiniz.
Çise Ünlüer (29 Temmuz & 5 Ağustos 2012)
ciseunluer@gmail.com
16/07/2012
Moda, sanat, ve kültürün başkenti: Milano
Milano, veya bir diğer adı ile Milan, kuzey İtalya'da bulunan Lombardiya bölgesinde yer alıyor. Yaklaşık 1.5 milyon kişinin yaşadığı, ve dünyanın en önemli finans ve ticaret merkezlerinden olan Milan, Roma’dan sonra İtalya’nın ikinci büyük şehri. Genelde gelişmiş ve zengin bir görünüm sunan Milan’ın en önemli gelir kaynağı otomotiv ve moda sektörleri. Şehirde en çok insan çalıştıran alanlar ise tekstil, araba üretimi, makine ve demir yolu araçları üretimi, kağıt endüstrisi ve kimya sanayii.
Milan sadece İtalya’nın değil tüm dünyanın en önemli moda merkezlerinden biri sayılıyor. İnsan şehirde dolaşırken kendini lüks mağazalar arasında kaybediyor. Ama tüm gelişmişliğine rağmen İtalya’nın ve özellikle İtalyanlar’ın ülkemize ve kendi kültürümüze ne kadar çok benzediğini farketmek çok da zaman almıyor. Alsında İtalya'daki genel inanışa göre, daha dorusu Milanlıların inanışlarına göre, kuzey İtalya’da yaşayan insanlar daha Avrupalı, güneydekiler ise genelde köylü. Bu yüzden çoğu kuzeyli İtalya'nın gerçek başkenti olarak Milan'ı kabul eder. Bir Kıbrıslı için İtalya’da gidilen her yerde bağıra bağıra konuşan, adeta kavga edercesine iletişim kuran İtalyanlar ile bağ kurmak gerçekten basit.
Şehir içinde metro kullanımı oldukça yaygın. Metro ve otobüslerde geçen 24 saatlik biletlerle bütün şehri rahatlıkla gezmek mümkün. Şehirdeki tarih gayet güzel korunmuş ve modern hayatla renkli bir sentez oluşturacak şekilde sunulmuş. Bunun en güzel örneklerinden biri muhteşem bir manzara oluşturan Gotik tarzdaki Duomo Katedrali. Dünyanın en büyük üç katedralinden birisi olan Duomo’nun inşaatı 14. yüzyılda başlamış ve ancak 1800’lerin başında tamamlanmış. Hatta Napolyon burada İtalya kralı olarak taç giymiş. Girişi ücretsiz olan katedralde saatlerce dolaşmak mümkün. İçerideki eserlere dalarak zamanın nasıl geçtiğini unutuyorsunuz. Katedralin çatısına asansörle çıkmak ücretli ama buradan görebileceğiniz manzara gerçekten bir harika!
Şehrin kalbinin attığı büyük Duomo meydanı nerdeyse günün her saati oldukça hareketli. Katedral çıkışı yan tarafta bulunan dünyanın en eski alışveriş merkezlerinden biri olan Vittorio Emanuele II, bir diğer adıyla Galleria pasajında yok yok! Aklınıza gelebilecek ve daha önce hiç duymadığınız tüm ünlü mağazalara ek olarak birbirinden güzel kafeler, restoranlar ve kitapevleri ile dolu. Galleria’nın bir başka tarafında dünyanın en büyük tiyatro binalarından ünlü opera binası La Scala’nın da bulunduğu meydana çıkılabiliyor.
Kültürel bir merkez olmasının yanında Milan, İtalyan basınının da merkezini oluşturuyor. Şehirdeki modern kent planı Piazza Cavour, Via Turati, Piazza della Repubblica ve çevresinde yeni iş merkezleri kurulan Pirelli Gökdeleni'nin bulunduğu Piazza Duca d'Aosta gibi caddeler de açıkça görülüyor.
Milan’da gezilebilecek o kadar çok ilginç yapılar var ki saymakla bitmez. Şehrin prestijli kültürel merkezleri, dünyaca tanınan üniversiteleri, opera binaları, meşhur sanat galerileri ve kütüphaneleri... hepsi görmeye değer! Ama İtalya’ya gelip de yemekleri denemeden de dönülmez. Yurtdışında denediğiniz tüm pizza veya makarnaları unutun çünkü gerçek bir İtalyan yemeğini ancak İtalya’da tatmak mümkün. Etrafta telaşla koşuşturan ve yüksek sesle birbirine seslenen İtalyan garsonların arasında ne yeyeceğinize tam karar veriyorsunuz ki başka masalara götürülen tüm yiyecekler ilginizi çekiyor. Hele bir de tatlılar var ki, sözlerle anlatılmaz! Anlayacağınız İtalya’ya gidip de kilo almadan dönmek imkansız, insan herşeyi denemek istiyor.
Milan’a ulaşmak için kullanabileceğiniz üç ayrı havaalanı bulunuyor. Milan’ın 45km uzağında bulunan Malpensa Havaalanı, İtalya’nın ikinci büyük havaalanıdır. Ülke içi ve kısa mesafeli uluslararası uçak servisleri için kullanılan Linate Havaalanı ise farklı otobüs servisleri ile Milan şehir merkezine bağlanır. Son olarak Bergamo şehri yakınlarında yer alan Orio al Serio Havaalanı daha hesaplı hava yolları seferleri için Milan’a yolcu ulaştırır. Bu havaalanından da Milan merkezi otobüs veya tren duraklarına kolaylıkla ulaşmak mümkün.
Milano'yu keşfetmek için şehri dolaşmaya başladığınızda ilginizi çekecek ilk şey yolların temizliği ve caddelerin düzeni olacak. 1964 yılından beri hizmet veren yeraltı metrosu bugün ayrı üç hat şeklinde çalışıyor: kuzeydoğu-batı yönünde işleyen kırmızı hat, kuzeydoğu-güneydoğu yönünde işleyen yeşil hat, ve kuzey-güney yönünde işleyen sarı hat. Hızlı transit sağlayan bu sistem 80km uzunluğunda.
Gayet uygun fiyatlara ulaşabileceğiniz dünya modasının kalbi ve dünya kültürünü besleyen en önemli şehirlerden olan Milan’ı ziyaret etmenizi tavsiye ederim. Ancak dünyanın en önemli moda evleri ve en ünlü moda markalarını barındıran şehirde, kendinizi tüketicinin gözünü boyaycak şekilde düzenlenmiş görkemli alışveriş merkezlerinde kaybetmemeye dikkat edin.
Çise Ünlüer (22 Temmuz 2012)
ciseunluer@gmail.com
13/07/2012
Sürdürülebilir Gelişme
Geçtiğimiz ay İngiltere’deki Hull Üniversitesi’nde ISDRS (The International Sustainable Development Research Society) tarafından gerçekleştirilen Sürdürülebilir Gelişme Araştırma Konfernası’na katıldım. Üç gün süren konferansta sürdürülebilir üretim ve tüketimden çevre dostu şehirlerin kuruluşunda yer alacak adımlara kadar geniş bir alana yayılmış konular tartışıldı, çözümler üretildi. Gelin bu alanda geiliştirilen ve hayatımızı kolaylaştıracak olan teknolojilere yakından bakalım.
Yeşil tasarım ve mimari başlığı altında toplanan oturumdaki konuşmacılardan biri bayanların kullandığı “epilady” diye adlandırılan, vücuttaki tüyleri temizleyen aleterlin daha çevre dostu modellerinin üretimi üzerine yaptığı araştırmaların sonuçlarını sundu. Avusturya’nın Graz şehrinde gerçekleşen araştırmada bir epilady’nin yüzden fazla parçasının her biri ele alınarak tüm parçalar ayrı ayrı incelendi. Araştırma sonrasında kullandıkları doğaya duyarlı malzemeler ve verimli enerji tüketimleri sayesinde doğaya daha az zarar veren ürünler ortaya çıkıyor.
Daha sonra Singapur’dan gelen bir doktora öğrencisi iklim değişikliğine dayanıklı yüksek performans bina tasarımı üzerine yaptığı araştırmalardan bahsetti. Singapur’un yıl boyunca değişmeyen sıcak iklimine uygun olacak şekilde gün ışığından mümkün olacak en fazla miktarda yararlanan ama aynı zamanda dışardaki yüksek ısıdan etkilenmeyen bina tasarımları konuşmanın esasını oluşturdu. Rüzgarın ve güneşin yönüne göre ayarlanan bina oryantasyonu, bina yüzeyi ve tavan açısını değiştirerek binaların kendi gölgelerinden yararlanmaları sağlanıyor. Bu şekilde içerideki sıcaklık düşürülerek soğutma için daha az enerji harcanıyor. Bunlara ek olarak bina ve etrafına yerleştirilen “yeşil tabaka” sayesinde bina yüzeyine gün boyu vuran güneş yüzünden artan bina sıcaklığı azımsanamayacak miktarlarda azalıyor. Singapur gibi bütün yıl sürmese de ülkemizde de yılın büyük bir kısmında günlük hayatı yakından etkileyen yüksek sıcaklıklara getirilecek bu gibi çözümlerin hayatı rahatlatacağı ve verimi arttıracağı kesin.
Amerika’daki Drexel Üniversitesi’nden gelen bir başka konuşmacı, gezegen, insanlık, refah, ve performans başlıkları altında incelediği sürdürülebilir gelişimi, gelişmekte olan ülkelerin de yararlanabileceği bir “yeşil beton” türünü anlatmak için kullanıyor. Esas olarak Hindistan’ın Mumbai şehrinde fakir halka uygun fiyatlara sunulabilecek bir ürün olan bu beton, şu an çok kötü hayat şartlarında yaşayan insanların yararlanabileceği doğa dostu bir ürün. Bu betonun detaylarını sunan araştırmacı, Mumbai’deki zengin ve fakir halkın yaşadığı hayat şartları arasındaki uçurum farkları göz önüne koyuyor. Hayal bile edemeyeceğimiz kadar kötü şartlarda, başka hiçbir gidecek yerleri olmadığı için “yaşamak” durumunda kalan insanların hayatlarını bu beton çeşidi ile nasıl değiştirmeye çalışıldığına da değiniyor. Tabii bu yolda Hindistan’da karşısına çıkan sorunlar göz ardı edilecek gibi değil: insanlar arasında sosyal sınıf ve din ayırımı, gecekondu sakinlerinin olaylara bakış açıları, rüşvet ve benzeri yozlaşmaları destekleyen bürokrasiler, ve siyasi dengesizlikler. “Bütün bu engelleri aşarak ihtiyacı olan halka yeni bir ürünü ulaştırmak ne kadar mümkün?” sorusunun cevabı halen devam eden araştırmalarda aranıyor.
Son olarak Amerika’daki Massachusetts Institute of Technolgy (MIT)’de geliştirilen bir üründen bahsetmek istiyorum. Bisiklet sürenlerin veya sürmek isteyip de kendilerinde o enerjiyi bulamayanların yüzünü güldürecek bu teknolojinin adı GreenWheel. Herhangi bir pedallı bisikletin eski tekerleğini çıkarıp yerine GreenWheel tekerleklerinden birini takarak elektrik üretmek mümkün. Bu tekerlekler içerisinde bulunan elektrik jeneratörü, piller ve elektrik motoru sayesinde herhangi normal bir bisiklet elektrikli bisiklet halini alıyor.
İster tek bir ister her iki tekerleğe uygulanabilen bu sistem gayet basit ama bir o kadar da akıllı bir mekanizma ile çalışıyor. Tekerlek döndükçe şarj olan sistem sadece pedalın çevrilmediği anlarda yani yokuş aşağı inişlerde devreye giriyor. Yokuş aşağı inerken oluşan kinetik enerjiyi elektrik enerjisi olarak depoluyor ve pedal çevirme ihtiyacı duyulduğunda motor devreye girerek pedalları hafifletiyor veya gücü yettiği kadar bisikleti kendi gücüyle ilerletiyor. Tamamen enerjinin geri dönüşümü mantığıyla çalışan sistem son derece kullanışlı ve dayanıklı. Yapılan testlerde normalde 25 mil pedal çevirerek bisiklet kullanabilen bir kişinin, bu sistem sayesinde 50 mil yol alabildiği görüldü. Bu bisikletlerin pilleri günde 20 mil kullanıldığı zaman sekiz sene değişmeden kullanılabiliyor.
Anlyacağınız bundan sonra sırf üşendikleri için ya da kendilerinde bisiklet pedallerini çevirecek enerjiyi bulamadıkları için bisiklet yerine araba kullanmakta ısrar edenlerin mazereti kalmayacak!
Çise Ünlüer (15 Temmuz 2012)
ciseunluer@gmail.com
08/07/2012
Dikkat Yemeğinizde Zehir Var!
Bir inek normal şartlar altında ne zaman süt üretir hiç düşündünüz mü? Yavruladığı zaman, değil mi? İneklerin bu özelliği süt üreticileri tarafından o kadar bir kontrol altına alınmış ki, yavru veren bir inek yavrusu dünyaya geldikten birkaç gün sonra ondan ayrılıyor. Anne ve yavru inek günlerce bu ayrılığa ağlıyor. Bu üzüntünün tek nedeni olan gözü dönmüş insanoğlu bu sürede anne inekten mümkün olan tüm sütü kendi kazancı için çıkarıyor!
Yukarda anlatılan olayı komik veya saçma bulmuş olabilirsiniz. Ancak bir annenin sütünü almak için onu çocuğundan ayırmak tamamı ile dehşet verici bir olay. Biraz durup düşünmekte yarar var: Besleneceğiz diye bu kadar da acımasız olmamıza gerek var mı?
İnsanın kanını donduran bir başka örnek etleri pembe olsun diye buzağılara yapılan eziyet. Kesilip insanlara sunulduğu zaman pembe renkte olan etlerin Avrupa’daki değeri 100 Euro’ya kadar çıktığından önemli görünen bu özelliğin oluşması için hayvanlara demir içeren gıdalar verilmiyor. Çünkü demir tüketen buzağıların eti bembe değil de kırmızı oluyor! Sırf bu yüzden, demir eksikliğini gidermek için ahırlarda duran paslı metal parçalarını yalayan hayvanların durumu içler acısı.
Gerekli demirden mahsun bırakılırken tehlikeli miktarlarda hormonla beslenen bu hayvanlar bu doğal olmayan gelişimleri sonunda sofralarımıza ulaşıyor. Sonuç? Türlü türlü ciddi sağlık sorunlarıyla uğraşan insanlar.
Sırf iyi verim ve daha fazla kazanç yapacağız diye ne hayvanlara ne de insanlara bunu yapmaya hakkımız yok! Amerika gibi insan hayatına olan etkilerini düşünmeden gözü kapalı bir şekilde üretim ve verimi arttırmaya çalışan ülkeler aynı zamanda insanları zehirlediğini bile bile kazançlarından vazgeçmemek için buna devam ediyor. Ne yazık ki durum bizde veya Türkiye’de de çok farklı değil.
Canımız sıkılsa da gerçekleri öğrenmemiz gerekiyor. Et ve sütteki durumdan bahsettik, gelin bir de yumurtaya bakalım. Halkımız tarafından da düzenli bir şekilde tüketilen yumurta aslında düşündügümüz kadar masum değil. Tavukların verimi artması için, yani günde birkaç kere yumurtlayabilmesi için alması gereken büyüme hormonları var. Oysa bu kadar çok ve sık yumurtlamak tavukarın doğasında yok ki! Büyüme çağında yedikleri et, süt, ve yumurtadan vücutlarına giren hormonlar yüzünden kız çocukları önceki nesillere göre çok daha erken adet görüyor, erkek çocuklarının göğüsleri normalin üzerinde bir hal alıyor!
Hormonların dışında ülkemizde de fazla miktarlarda kullanılan tarım ilaçlarını da unutmamak gerek. Vücuttaki yabancı madde oranı arttıkça büyüyen kanser tehlikesi hepimizin korktuğu bir durum. Madem ki küçük yaştan itibaren görülen kanser hastalıklarını büyük ölçüde tetiklediğini biliyoruz, neden halen bu gıdaları tüketiyoruz?
Bu sorunun cevabı ülkeden ülkeye değişir. Bizim durumumuz dünyanın geri kalanına göre biraz farklı. Hormonlu ve tarım ilaçlı gıdarlı tüketiyoruz çünkü çok da farklı seçenek yok. Gelişmiş ülkelerdeki gibi organik gıda zincirleri ve bu konuda duyarlı olan üreticiler yok. Zaten olsa da çeşitli maddi sıkıntılar yaşayan halkımızda organik olmayan gıdadan en az iki katı daha pahalı olan organik gıdayı karşılayabilecek ekonomik güç de yok. Bir de ne yazık ki rahatın ve lezzetin peşinde olan insanımızda bu mentaliteyi aramak ne kadar gerçekçi bir yaklaşım? Yarın herkesin mangal yapmaktan vazgeçtiği, kırmızı et tüketimini en aza indirdiği ve bunun yerine daha sağlıklı balık ve yağsız beyaz eti tercih ederek sebze ağırlıklı bir beslenmeyi benimseyen bir Kıbrıs düşünebiliyor musunuz? Ben bunu hayal etmekte bile zorlanıyorum.
Kendi adıma çok tercih etmediğim kırmızı eti tamami ile bilimsel bir açıklama ile gözünüzden düşürmeye çalışama çabamda ne kadar başarılı olurum bilmem ama denemekte yarar var. Harvard Üniversitesi’nde 30 yıldan fazla süren ve 120 bin insan üzerinde yapılan bir araştırmaya göre düzenli bir şeklide kırmızı et tüketmek hem kansere hem de genç yaşta kalp krizlerine neden olabiliyor. Araştırma altında 30 yıl boyunca gözlenen yaklaşık 38000 erkek ve 84000 kadından alınan bilgiler doğrultusunda varılan sonuçlar, her gün işlenmemiş et tüketenlerin ölüm riskinin yüzde onüç (13%) daha fazla olduğunu gösterdi. Her gün, salam, sosis gibi işlenmiş et tüketenlerde ise risk yüzde yirmi (20%)’den de fazla.
Aynı araştırma, kırmızı etin tersine beyaz etin ölüm riskini düşürebildiğini de kanıtladı. Buna göre düzenli olarak balık tüketenlerin ölüm riskinin yüzde yedi (7%), kümes hayvanları tüketenlerin yüzde ondört (14%), fındık yiyenlerin ise yüzde ondokuz (19%) oranında düştüğü görüldü. Tabii bu etlerin mümkün olan en doğal ortamlarda yetişen hayvanlardan gelmesi önemli bir faktör.
Vurgulamaya çalıştığım nokta şu: Doymuş yağ oranı yüksek olan ve içerisinde kanserojen sodyum, nitrit ve benzeri birçok kalıntı içeren kırmızı ve işlenmiş et tüketimimizi azaltarak çok daha sağlıklı bir hayata kapılarımızı açabiliriz. Günün sonunda insan bir kere yaşar, bunu da hastalıktan uzak ve sağlıklı bir şekilde yaşamak gerek değil mi?
Çise Ünlüer (8 Temmuz 2012)
ciseunluer@gmail.com
Subscribe to:
Posts (Atom)



















